تغییرات ژنتیکی، بنیان استراتژیهای مدیریتی در صنعت پرورش طیور
صنعت پرورش مرغ گوشتی همواره در تلاش برای افزایش بهرهوری و تولید محصولی باکیفیت و مقرونبهصرفه بوده است. در این میان، نقش ژنتیک بهعنوان زیربنای این تلاشها، انکارناپذیر است. هرگونه تغییر در ساختار ژنتیکی مرغهای گوشتی، بهمثابه یک دستورالعمل جدید، استراتژیهای مدیریتی مزارع را دستخوش تحول میسازد. مرغهای گوشتی که امروزه در سبد غذایی ما جای دارند، در واقع حاصل آمیزش هدفمند لاینهای خالص با ویژگیهای متمایز هستند؛ گویی قطعات پازلی که در کنار هم، تصویر نهایی یک محصول باکیفیت را ترسیم میکنند.
نقش کلیدی لاینهای نر در تعیین سرنوشت کیفی گوشت
جالب است بدانیم که ویژگیهای بارز و تعیینکننده کیفیت نهایی مرغ گوشتی، عمدتاً از سوی لاینهای نر به نسل بعد منتقل میشوند. این تفاوت ژنتیکی بنیادین میان لاینهای نر و ماده، ضرورت اتخاذ رویکردی متفاوت در مدیریت آنها را در مراحل پرورش و تولید گوشزد میکند. در حالی که در انتخاب لاینهای ماده (مادری)، اولویت با ویژگیهای تولید مثلی نظیر تعداد تخم، باروری و کیفیت تخم است، در لاینهای نر (پدری)، تمرکز اصلی بر ارتقای ویژگیهای مرتبط با عملکرد جوجههای گوشتی معطوف میگردد؛ ویژگیهایی همچون سرعت رشد چشمگیر، بازده خوراک بهینه و ساختار بدنی مطلوب.
انتخاب هوشمندانه برای دستیابی به اوج عملکرد
پرورشدهندگان خبره، با درک عمیق از این تفاوتهای ژنتیکی، لاینهای مادری و پدری را بهگونهای انتخاب میکنند که مکمل یکدیگر باشند. هدف غایی، دستیابی به حداکثر کارایی هم در زمینه تولید جوجههای سالم و کافی (توسط لاین مادر) و هم در زمینه تولید مرغ گوشتی با عملکرد برتر (با تأثیر ژنهای لاین پدر) است. این والدین، که در واقع اجداد خالص این زنجیره محسوب میشوند، در مراکز تخصصی پرورش یافته و تکثیر میشوند.
راز قوّت دورگه در تولید انبوه
شاید برایتان جالب باشد که بدانید، مرغهای گوشتی تجاری که بهوفور در بازار یافت میشوند، نتیجه یک فرآیند پیچیده به نام “تلاقی چهارطرفه” هستند. در این روش، ژنهای چهار لاین خالص مختلف با یکدیگر ترکیب میشوند. این آمیزش هوشمندانه، پدیدهای شگفتانگیز به نام “اثر هتروزیس” یا “قوّت دورگه” را به ارمغان میآورد. در این حالت، نسل اول حاصل از تلاقی لاینهای ناهمگون، از نظر برخی صفات کلیدی نظیر سرعت رشد، مقاومت در برابر بیماریها و باروری، به مراتب بهتر از هر یک از والدین خود عمل میکند. این همان رازی است که به تولید انبوه مرغ گوشتی با کیفیت و عملکرد بالا کمک میکند.
سخن پایانی: هماهنگی ژنتیک و مدیریت، کلید موفقیت
آنچه مسلم است، تولید مرغ گوشتی تجاری باکیفیت صرفاً به انتخاب ژنتیکی برتر محدود نمیشود، بلکه نیازمند یک هماهنگی دقیق و هوشمندانه میان پتانسیلهای ژنتیکی نژادهای مختلف و استراتژیهای مدیریتی کارآمد در تمامی مراحل پرورش است. درک عمیق از نقش و ویژگیهای هر لاین، طراحی برنامههای تغذیهای متناسب، فراهمآوردن شرایط محیطی ایدهآل و رعایت اصول بهداشتی، همگی ارکان اساسی در تحقق این هدف والا به شمار میروند. صنعتی که با تکیه بر دانش ژنتیک و تجربه مدیریتی گام برمیدارد، بیشک، آیندهای روشن و پایدار در تأمین پروتئین مورد نیاز جامعه خواهد داشت.
گروه تحقیق و توسعه مجموعه شرکت تولیدی خرمدشت