یکنواختی
هدف مدیریت، بهطور کلی، پرندهٔ متوسط است، اما چنین پرندهای وجود ندارد. بنابراین باید با تنوع در یک گله برخورد کرد. هرچه گله کمتر یکنواخت باشد، تعداد کمتری از پرندگان در محدودهٔ تعریفشده توسط هدف مدیریت شما قرار دارند. نتیجه این است که پرندگان بیشتری بهصورت بهینه مدیریت نمیشوند و مشکلات با گذشت زمان بزرگتر میشوند. میتوانید از سن ۲–۳ هفتگی شروع به درجهبندی کنید.
تنوع طبیعی حدود ۵–۷ درصد است؛ بنابراین میتوانید CV برابر با ۱۲ درصد را به ۶ درصد کاهش دهید، اما کمتر از این غیرممکن است. اگر مواد اولیهٔ شما از قبل متغیر هستند، باید اهداف خود را تنظیم کنید.
یکنواختی برای تولید تخممرغ و باروری خوب ضروری است. در یک گلهٔ کمتر یکنواخت، تفاوتهای بزرگی در رشد پرندگان وجود دارد و این همچنین نشانهای است از اینکه چیزی در مدیریت پرورش اشتباه بوده است. یکنواختی میتواند توسط عواملی مانند فضای تغذیهٔ بسیار کم، تراکم بالای پرندگان، توزیع ضعیف غذا، سلامت نامناسب و غیره به خطر بیفتد.
مدیریت یک گلهٔ یکنواخت آسانتر است، زیرا پرندگان در مرحلهٔ یکسانی از رشد قرار دارند. هرچه پرندگان پیرتر میشوند، تنوع بیشتری رخ میدهد (واکنشهای فردی، واکسیناسیونها، بیماریها و غیره). درجهبندی منظم، که در آن پرندگان کوچک کنار گذاشته میشوند، ضروری است؛ این یک فرایند مداوم است. پس از ۱۲–۱۴ هفتگی، درجهبندی دیگر معنایی ندارد، زیرا اسکلت در این زمان تقریباً بهطور کامل تشکیل شده است. پرندگان کوچک، کوچک میمانند و با غذای اضافی فقط چربی بیشتری ذخیره میکنند. دقیقاً همین پرندگان چاق هستند که در شروع تولید (پرولاپس) مشکل ایجاد میکنند.
با تقسیم پرندگان به گروههای مساوی (سبک، معمولی، سنگین)، پرندگان در مراحل بعدی یکنواختتر خواهند بود. بنابراین میتوانید عرضهٔ خوراک را برای هر گروه تنظیم کنید تا منحنی رشد دلخواه به دست آید.
یک مرغ بسیار کوچک در یک گلهٔ ۱۴ هفتهای. این پرنده باید درجهبندی شود؛ زیرا بسیار عقب است، یا باید در یک گروه جداگانه قرار داده شود تا جبران کند.
یکنواختی و تنوع
اگر فقط وزن متوسط یک گله را محاسبه کنید، این کار هیچ اطلاعاتی دربارهٔ کیفیت گله به شما نمیدهد. هدف این است که تا حد ممکن پرندگان بیشتری داشته باشید که وزن بدن آنها به میانگین نزدیک باشد. به همین دلیل درجهٔ یکنواختی تعیین میشود. در برخی کشورهای اروپایی، درصد پرندگانی که در یک سن معین بین ۱۰–۱۵٪ پایینتر و ۱۰–۱۵٪ بالاتر از میانگین قرار دارند، بهصورت دستی محاسبه میشود.
مثال: وزن متوسط ۱۵۰۰ گرم است. ۶۵ قطعه از ۸۰ پرنده بین ۱۳۵۰ و ۱۶۵۰ گرم (±۱۰٪) وزن دارند؛ بنابراین یکنواختی برابر با ۸۱/۲۵٪ (۶۵ ÷ ۸۰) است.
در سطح بینالمللی، از CV% (ضریب تغییرات) بهطور کلی استفاده میشود. این درصد به انحراف معیار تقسیمشده بر میانگین اشاره دارد. در وزنکشی الکترونیکی، دستگاه این مقدار را محاسبه میکند. یک معیار مناسب این است که بین سن ۴ تا ۱۲ هفتگی، ۹۰٪ پرندگان وزنی داشته باشند که بیش از ۱۵٪ با میانگین تفاوت نداشته باشد. از ۱۲ تا ۲۰ هفتگی، این مقدار ۸۵٪ است.
گروه تحقیق و توسعه مجموعه شرکت تولیدی خرمدشت